Rękawice robocze ochronne Lahti Pro L2722 wykonano ze skóry koziej, elastanu oraz poliestru. Cześć chwytna rękawicy powstała z jednego kawałka skóry owczej dzięki takiemu zabiegowi zwiększyła się znacznie trwałość rękawicy np. na rozdarcia. Szeroki zakres zastosowań (np. motoryzacja, rekreacja, ogrodnictwo, prace magazynowe). Rękawice posiadają deklarację CE oraz zgodne są z normami EN420 oraz EN388. Druga kategoria środków ochrony indywidualnej. Rękawice sprzedawane w worku po 12 par.

Kategoria II rękawice zapewniające poziom ochrony przy pracach o średnim ryzyku uszkodzenia. Rękawice należące do tej kategorii używane są w sytuacjach, gdzie ryzyko nie jest klasyfikowane jako niskie, ani bardzo wysokie. Produkty należące do kategorii II najczęściej zapewniają ochronę przed chemikaliami oraz uszkodzeniami mechanicznymi - rodzajami ryzyka bardzo szeroko rozpowszechnionego w większości prac przemysłowych. Do grupy tej zaliczane są również rękawice chroniące przed zimnem i ciepłem. Najczęściej spotykana norma określająca przyporządkowanie rękawicy do kategorii II, to norma EN388.

EN420 w niniejszej normie określono wymagania ogólne i odpowiednie procedury badawcze dotyczące projektowania i konstrukcji rękawic, odporności materiałów rękawicy na przenikanie wody, nieszkodliwości, wygody użytkowania i skuteczności, znakowania i informacji dostarczanych przez producenta, które mają zastosowanie do wszystkich rękawic ochronnych. Norma może być również stosowana w odniesieniu do ochraniaczy ramion i rękawic trwale połączonych z obudowami bezpieczeństwa.

EN388 rękawice chroniące przed zagrożeniami mechanicznymi. Norma EN388 ma zastosowanie do wszystkich typów rękawic w zakresie zagrożeń fizycznych i mechanicznych przez ścieranie, przecięcie ostrym przedmiotem, przekłucie i rozdzieranie. Norma ta nie ma zastosowania do rękawic odpornych na wibracje. Odporność na ścieranie 2 (dwa). Określona przez ilość cykli niezbędnych do wykonania aż do przekłucia próbki produktu. Odporność na przecięcie 1 (jeden). Określona przez ilość cykli niezbędnych do przecięcia próbki przy stałej prędkości. Wytrzymałość na rozdzieranie 2 (dwa). Jest to siła minimalna niezbędna do rozdarcia próbki. Odporność na przekłucie 1 (jeden). Jest to siła niezbędna do przekłucia próbki za pomocą znormalizowanego stalowego trzpienia.